• Սբ. Գէորգ զորավարի հիշատակի տոնը

    Իմացե՛ք, որ կենդանի է իմ Աստվածը


    Տիեզերահռչակ մեծ զորավար և Քրիստոսի վկա Սբ. Գէորգը  (անունը նշանակում է՝ երկրագործ), ծնվել է 3-րդ դարում, Կապադովկիայի Մաժակ քաղաքի մոտ (այժմ՝ Կեսարիա), ապրել է Դիոկղետանիոս և Մաքսիմիանոս կայսրերի օրոք:

     

    Մանկությունը անցկացրել է Պաղեստինում: Ընդգրկվել է զինվորական ասպարեզ և դարձել հազարապետ, երբ դեռ երեսուն տարեկան էլ չկար:

     

    Դիոկղետիանոս չարաբարոյ կայսրը՝ իր տեղակալի Մագնենտիոսի խորհրդով, մի խիստ հրովարտակ է հանում ընդդեմ քրիստոնյաների, որ այն քրիստոնյաները, ովքեր հանձն չէին հառնում զոհաբերություն կատարելու աստվածների համար, պետք է մեռնեին չարաչար մահով:

     

    Եվսեբիոս Կեսարացին ակնարկելով այս հրովարտակը՝ գրում է.

     

    -Երբ Նիկոմիդիայում հրովարտակ ելավ ընդդեմ քրիստոնյաների, մեկը (Ս. Գէորգը) աստվածային նախանձով վառված՝ պատռեց այդ հրովարտակը: Եվ այդ մեկը, ով հայտնի էր իր սխրագործություներով, սպասում էր, որ իր այս համարձակության համար չարաչար տանջանքների կարժանանար:

     

    Սակայն Ս. Գէորգը ոչ միայն չվախեցավ, այլ նաև քաջալերեց մյուս քրիստոնյաներին՝ ասելով.

    -Մի՛ վախեցեք նրանցից ովքեր կարող են մարմինը մեռցնել, բայց ոչ՝ հոգին: Հիշեցե՛ք տերունական ճշմարիտ ավետիսը թե՝ «Ով ինձ ուրանա մարդկանց առջև, ես էլ նրանց պետք է ուրանամ Աստծո առջև»:

     

    Ս. Գէորգը ամբողջ ավագանու ներկայությամբ ասում է.

     

    -Ես քրիստոնյա եմ, ո՛վ թագավոր և կանգնած եմ ձեր առջև: Ասացեք ո՞ր հանցանքների համար եք ուզում կորստյան մատնել արդար քրիստոնյաներին: Միթե՞ հանցանք է պաշտել կենդանի Աստծուն: Մենք խոստովանում ենք ամենասուրբ Երրորդությունը՝ Հայր, Որդի ու Սուրբ Հոգի, որ ամեն ինչ ստեղծեց: Եւ մենք մահից հետո հավիտենական կյանքի հույս ունենք: Իսկ դուք՝ հեթանոսներդ, միաստվածությունը բազմաստվածության եք վերածում՝ տարբեր առասպելներ հորինելով: Այդ ամենը սատանայի գործն է, որ իր հետևորդներին դեպի կորուստ է տանում:

     

    Մագնենտիոսը զարմացած հարցրեց Ս. Գէորգին.

    -Ո՞վ ես դու, որ այդքան հանդգնությամբ ես խոսում:

    Քաջ նահատակը պատասխանեց.

    -Իմ առաջին անունը քրիստոնյա է, բայց մարդիկ ինձ Գէորգ են կոչում, որովհետև Աստված ուզում է, որ պտղաբերեմ իր այգու մեջ:

     

    Դիոկղետիանոս կայսրը, որ քաջ ճանաչում էր առաքինի զորավարին ասաց.

     

    -Գէո՛րգ, մենք գիտենք, որ դու իմաստուն ու քաջ ես: Բայց իմացի,ր, որ քո այդ համարձակությամբ քեզ կկործանես: Եթե ուզում ես մեծ պատվի արժանանալ, ապա արի ու զոհ մատուցիր աստվածներին:

     

    Գէորգը պատասխանեց.

     

    -Քո խոստումներով չես կարող իմ բարեպաշտությունը խախտել: Երանի դու էլ ճանաչեիր ճշմարիտ Աստծուն և երկնքի թագավորությանը արժանանայիր, որովհետև քո իշխանությունը ժամանակավոր է:

     

    Դրանից հետո թագավորը հրամայեց հրապարակում կախել նրան ու աղիքները հանել:

     

    Երբ կատարեցին թագավորի հրամանը, արյունը ցայտեց սրբի մարմնի շուրջը, բայց գեղարդի կապարը ծալվեց:

     

    Այս տեսնելով՝ Դիոկղետիանոսը հրամայեց, որ նրան բանտ նետեն: Սատանայի խորհրդով թագավորն ու իր խորհրդակիցները շինել տվեցին մի մեծ անիվ, որը ամեն կողմից սրերով էր պատված: Երբ նրան մեքենայի տակ դրեցին մարմինը չարաչար հոշոտվեց:

     

    Եվ ահա երկինքը որոտաց և երկնքից մի ձայն ասաց.

    -Քաջալերվի՛ր Գէորգ, որովհետև քո Փրկիչը քեզ պետք է զորացնի:

     

    Եվ Աստծո հրեշտակն իջավ ու ազատեց նրան տանջանքներից:

    Այնտեղ գտնվողները ասում էին.

    -Մե՜ծ է քրիստոնյաների Աստվածը:

    Ս. Գէորգը Դիոկղետիանոսին ու Մագնենտոսին գտավ տաճարի մեջ աստվածներին զոհ մատոցելիս և ասաց նրանց.

    -Ահավասիկ ես այստեղ եմ: Իմացե՛ք, որ կենդանի է իմ Աստվածը:

    Թագավորն ասաց.

    -Միթե՞ դու Գէորգն ես, թե նրա ստվերն ես:

    Մագնենտոսն ասաց.

    -Գէորգին է նման:

    Ս. Գէորգն ասաց.

    _Այո ես եմ, Հիսուս Քրիստոսի ծառա Գէորգը: Ետ դարձե՛ք ձեր մոլորությունից և ճանաչեցե՛ք ճշմարիտ Աստծուն:

     

    Մի քանի զորականներ դարձի եկան և ասացին.

     

    -Մեծ է քրիստոնյաների Աստվածը: Նա է միակ ճշմարիտ Աստվածը և Նրանից բացի այլ Աստված չկա:

     

    Թագավորը հրամայեց նրանց բոլորին կոտորել: Զորականները կառափնարան գնալիս միաբերան ասում էին.

     

    -Տեր Հիսուս, ընդունիր մեզ քեզ խոստովանողների խմբի մեջ և արժանացրու մեզ երկնքի արքայության պսակին:

    Եվ այսպես նահատակվեցան սրբերը:

    Աղեքսանդրիա թագուհին ևս դարձավ քրիստոնյա:

    Թագավորը սա իմանալով՝ հրամայում է Գէորգին թաղել կրի անշեջ գուբի մեջ մինչև որ մարմինը խաչեն և այրեն:

    Կատարեցին հրամանը և երեք օր հետո մարմինը ողջ առողջ դուրս հանեցին կրի մեջից:

    Աղեքսանդրիա թագուհին սա լսելով՝ առավել ևս ամրապնդվեց իր հավատքի մեջ և իր պատճառով դարձի եկան նաև մյուս զորականները:

     

    Թագավորը կանչում է Ս. Գէորգին ու հարցնում.

     

    -Ասա՛՝ ո՞վ կենդանացրեց քեզ:

    -Եթե լսեք, դարձյալ չեք հավատա: Սակայն իմացի՛ր, որ ինձ տանջանքներից փրկեց Հիսուս Քրիստոսը՝ Աստծո որդին:

     

    Թագավորը հարվածել տվեց սրբի բերանն ու մտրակեց ամբողջ մարմինը:

    Ապա Մագնենտիոսի խորհրդով թագավորը կանչել տվեց անվանի կախարդ Աթանասիոսին և նրան պատրաստել տվեց երկու դեղ: Առաջին դեղը խմելուց հետո նրա միտքը պետք է փոխվեր ու նա թագավորին պետք է հնազանդվեր: Իսկ երկրորդ դեղը խմելուց հետո պետք է մահանար: Ս. Գէորգը երկուսն էլ խմեց, սակայն նրա հետ ոչինչ տեղի չունեցավ: Սա տեսնելով՝ Աթանասիոսը ևս դարձի եկավ: Թագավորը սպանեց կախարդին, իսկ Գէորգին նորից բանտ ուղարկեց:

     

    Մագնենտիոսն ասաց, որ քրիստոնյաները հավատարիմ մարդիկ են և նրանց կարելի է շահել միայն սիրաշահելով:

     

    Թագավորը սիրաշահելով՝ ասաց Ս. Գէորգին.

     

    -Եթե ինձ հնազանդվես ու անմահ աստվածներիս զոհ մատուցես, ապա մեծ անուն ու պատիվ կշահես:

    Ս. Գէորգն ասաց, որ այս անգամ կլսի նրան.

    -Ու՞ր են աստվածներդ, տար ինձ նրանց մոտ:

    Երբ կռատուն տուն մտան, կայսրը տարավ Գէորգին, որ զոհի աստվածներին: Ս. Գէորգը կուռքին ասաց.

    -Ինձ ասե՛ք՝ իրական աստվա՞ծ եք:

    Դևի ոգին, որ կուռքի մեջ էր ասաց.

    -Ո՛չ, մենք աստվածներ չենք: Աստված մեկն է, որ ստեղծեց երկինք ու երկիրը: Մենք սատանաների վերածված ապստամբ հրեշտակներ ենք:

     

    Ս. Գէորգն ասաց.

    -Ուրեմն ինչպե՞ս եք համարձակվում մնալ այստեղ, Աստծո ծառայի ներկայությամբ:

     

    Եվ ահա դևերը խույս տվեցին տաճարից, և կուռքերը մեծադղորդ գետնին ընկան  ու խորտակվեցին:

    Քրմերը սա տեսնելով՝ ասացին.

    -Թագավո՛ր, տա՛ր այս կախարդին, որ կործանեց բոլոր կուռքերը:

    Դու ինձ խոստացար Ապոլոնին զոհ մատուցել, ինչու՞ այս արարքը գործեցիր:

     

    Աղեքսանդրիա թագուհին ասաց.

     

    -Ճշմարիտ է Գէորգի Աստվածը, որ նմանն հրաշքներ է գործում:

    Թագավորը զայրանում է և թագուհուն՝ Գէորգի հետ միասին դատապարտում մահվան:

    Թագուհի Աղեքսանդրիան Աստծուն աղոթելով՝ իր սուրբ հոգին ավանդեց: Իսկ Ս. Գէորգը աղոթեց Աստծուն, որ հեթանոսները ճանաչեն ճշմարիտ լույսը ու դառնան Աստծուն: Ապա ասաց զինվորներին.

     

    -Կատարե՛ք ձեր թագավորի հրամանը: Եվ իսկույն կտրեցին նրա գլուխը Քրիստոսի 303 թվին:

     

    Ս. Գէորգի մարմինը տարան Պաղեստին՝ Դիոսպոլիս քաղաք կամ Ռամլե ավան: Այնտեղ ասորիների եկեղեցում նրա նշխարները ցուցադրվում էին մինչև 13-րդ դարը: Այնտեղ կա նաև Ս. Գէորգին նվիրված մի եկեղեցի:

     

    Աղբյուր՝ Վարք Սրբոց

    Արևելահայերենի վերածեց՝ Նաիրա Բաղդասարյանը

Օրացույց

Օրացույց


Recent Comments